Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Σκιάχτρο!!!!


Τι είναι το σκιάχτρο; Το σκιάχτρο είναι ομοίωμα ανθρώπου με τρομακτικά χαρακτηριστικά για να απωθεί τα πουλιά από τις καλλιέργειες,από τα’ αμπέλια, κήπους κ.λπ.

Τα σκιάχτρα που συναντούμε στον δρόμο μας καμμιά φορά από μακριά, τα νομίζουμε αληθινούς και ζωντανούς ανθρώπους. 


"Πάντως εγώ το φοβάμαι και πολύ το γάβγισα μέχρι να το συνηθίσω!!!!!!!"


Γλάστρες είπε η Τέτα μου!   Αλλά οι γλάστρες είναι για λουλούδια, είχα μάθει εγώ!!!!


Τι και αν μου γελάει!!!!


Εγώ το φοβάμαι! Με το ζόρι κάθομαι δίπλα του για να ευχαριστήσω την Τέτα μου!!! Μόλις βγάλει την φωτογραφία θα πάω να κρυφτώ κάτω από το τραπέζι!!!!


Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Στεφάνια από λινάτσα και φυσικά υλικά!

Λινάτσα η βάση αποξηραμένα υλικά και μπλε λουλούδια ορτανσίας





 Σε γήινα χρώματα το δεύτερο με λινάτσα,  αποξηραμένα υλικά και λευκή ορτανσία!




 Το τρίτο στεφάνι άκρως καλοκαιρινό με λινάτσα και όστρακα αλλά και πινελιές από γαλάζιο τριανταφυλλάκι σαν σταγόνες θάλασσας. Ψαράκια υφασμάτινα κι τυρκουάζ γυαλάκια ολοκληρώνουν το στεφάνι αυτό.







Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

ΜΑΛΟΥ

Μανούλα ....τι και αν μου στόλισες το λουρί μου!!!!! Πάλι λουρί είναι !!! Εγώ θέλω να νοιώθω ελεύθερη, χωρίς λουριά  ακόμα και στολισμένα!!!!



Ξέρω, για την ασφάλειά μου όμως εγώ στο λέω !



Δεν μου αρέσει!!! Είμαι δυστυχισμένη όταν το φοράω!!!!



Να δες και τα ματάκια μου!!!!!


Έλα τώρα, με φωτογράφισες! Βγάλτο μου σε παρακαλώ και ας μην πάμε βόλτα!!!!! 

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Γλαύκη νεράιδα της θάλασσας!

Νηρηίδες

Οι Νηρηίδες, , που λατρεύονταν ως θεές της ήρεμης θάλασσας, φιλικές προς τους ανθρώπους κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν νύμφες, που προσωποποιούσαν τις καταστάσεις και τα χαρακτηριστικά της θάλασσας. Ήταν κόρες του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδας και εξ αυτής εγγονές του Ωκεανού.


Οι Νηρηίδες ζούσαν στο βυθό της θάλασσας, στο παλάτι του πατέρα τους και περνούσαν τη μέρα τους κολυμπώντας και παίζοντας με δελφίνια, ή καθισμένες σε χρυσούς θρόνους ή βράχους τραγουδώντας και υφαίνοντας ή στεγνώνοντας τα πλούσια και μακριά μαλλιά τους. Δεν επέτρεπαν σε καμία θνητή να παραβάλλεται με αυτές στην ομορφιά. Είχαν τη δύναμη να ταράζουν τη θάλασσα αλλά και να την ηρεμούν. Γενικά ήταν πάντοτε περιχαρείς για την αθανασία τους και συνόδευαν τα άρματα των ενάλιων θεών.


Οι πιο γνωστές από αυτές είναι η Αμφιτρίτη, η οποία ήταν γυναίκα του Ποσειδώνα και μητέρα του Τρίτωνα, η Θέτις , η Ψαμάθη και η Γαλάτεια .
Και κάποιες πιο γνωστές οι Αμφιτρίτη, Γαλάτεια, Γαλήνη, Γλαύκη, Ερατώ, Μελίτη, Νημερτής,

Η Γλαυκή ήταν η προσωποποίηση των γλαυκών υδάτων, δηλαδή των ανοιχτόχρωμου γαλανού νερού της θάλασσας.

Σύμφωνα με την παράδοση όλες, ήταν ιδιαίτερα υπερήφανες για την ομορφιά τους.  




Η δική μου νεράιδα της  θάλασσας είναι η Γλαύκη που ντύθηκε στολίστηκε και πήγε να στολίσει το δωμάτιο μιας όμορφης μικρούλας!
Το πρόσωπό της "αγαλματένιο" από γύψο, το φόρεμά της αέρινα φύλλα γάζας και τα μαλλιά της από σχοινί σαν τα σχοινιά των ψαράδων που προσπαθούν να "κρατηθούν" από γοργοτάξιδα δελφίνια!

Αφιερωμένη για τις αγωνίες όλων των μανάδων του κόσμου!

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Λαγός σε θαλασσόξυλο!

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα θαλασσόξυλο που μετά από μακρινό ταξίδι στα κύματα του Αιγαίου ξεβράστηκε σε μια παραλία. Έμεινε σκεπασμένο από άμμο και φύκια για μεγάλο διάστημα ώσπου έπεσε στα χέρια μου κάποια Οκτωβριάτικη ημέρα.



Καθαρίστηκε από την άμμο και τα φύκια και στην συνέχεια έγινε ένας κατάλευκος χιονάνθρωπος που καλωσόριζε τους επισκέπτες μου έξω από την πόρτα μου http://thalassoksila.blogspot.gr/search/label/Snowman.



Πέρασαν τα Χριστούγεννα, ο Γενάρης, ο Φλεβάρης, έφτασε ο Μάρτης και αυτός εκεί απτόητος περίμενε το χιόνι καλωσορίζοντας τους φίλους μας. Το χιόνι που στην πόλη μας δεν έφτασε ποτέ!



Όμως εγώ είχα συνηθίσει την παρουσία του να με χαιρετάει φεύγοντας το πρωί και να με περιμένει όταν γύριζα αλλά και τον λυπόμουν να καταλήξει στην σκοτεινή αποθήκη.

Έτσι αποφάσισα να φτιάξω έναν λαγό στην πλάτη του για να κάνουνε παρέα!!!!!!



Τώρα ξέρω θα με ρωτήσετε: Και ο λαγός ποιον θα περιμένει;
μάλλον δεν μπορώ να σας απαντήσω, σίγουρα όμως μπορώ να σας δείξω “την παρέα του”!




Ένα πασχαλινό στεφάνι στην πόρτα μου!